Ik ben een dromer. Altijd al geweest. Mijn grote zus werd er vroeger gek van. Nooit konden we op tijd op school komen, ik werd onderweg door honderdduizend dingen afgeleid. Het heeft zo zijn voordelen om lekker te kunnen dromen, zo heb ik nooit tekort aan inspiratie. 😊Maar het heeft ook zeker zijn nadelen! Zo in mijn hoofd gekeerd, deed ik veel op de automatische piloot en liet ik ongemerkt de sleutels in de voordeur hangen, vergat ik waar ik mijn portemonnee had neergelegd of, nog erger, kon ik mijn auto niet meer terugvinden! Dat leverde vaak moppers op van mijn man. Die snapte werkelijk niet hoe ik dat voor elkaar kreeg. En tot overmaat van ramp heeft mijn zoon deze ‘gave’ blijkbaar ook van mij geërfd… Je kunt je vast voorstellen dat dit soms tot hilarische (of rampzalige) taferelen leidde!
Sinds ik de Je Moet Niks-cursus heb gevolgd, overkomt mij dit lang niet meer zo vaak. Ik heb namelijk mijn brein getraind om meer in het hier en nu te zijn. Hoe dat werkt? Eigenlijk super simpel! Door het uitvoeren van KGD-tjes, oftewel Kleine Goede Daden. KGD-tjes doen is één van de oefeningen in de Je Moet Niks-cursus waarbij je leert beter op te merken in het moment. Als je dit kan, zul je namelijk vaker bewust kiezen voor dingen die jou dichter brengen bij wie je wilt zijn in plaats van op de automatische piloot weg te zakken. Je kunt dan vaker bijsturen bij negatieve wissels zoals het helemaal leeg eten van een zak chips na een moeilijk gesprek.
Een voorbeeld van een KGD’tje:
- Je bevindt je in een bepaalde situatie, bijvoorbeeld lekker zittend in het zonnetje.
- Je merkt dit bewust op: ah, lekker zeg die warmte op mijn huid.
- Vervolgens tik je ‘m binnen door je brein te belonen dat ‘ie dit heeft opgemerkt: “goed dat ik het zie”.
Niet meer en niet minder.
KGD-tjes die ik zoal binnen tik zijn: bij een opvlieger even in de tocht van het raam gaan staan en dan de wind op de huid voelen; bewust genieten van de warme douche na het hardlopen; de zon op zien komen terwijl ik naar werk fiets.
Of ik dan nooit meer droom? Tuurlijk wel! Maar dan wel bewust. Heerlijk vind ik dat. Maar dan schiet ik niet langer ongemerkt op de automatische piloot, maar kies ik ervoor om even lekker in mijn eigen bubbel weg te duiken. Ik probeer dan natuurlijk wel eerst even mijn sleutels op te bergen. 😉
